


	دویچه وله 24/ 11/ 2004 بیش از ۴۰ میلیون نفر در سراسر دنیا مبتلا به ایدز هستند. این بیمارى بیش از همه در جنوب آفریقا، آسیاى شرقى و شوروى سابق بیداد میكند و قربانیانش نیز عمدتا زنان و كودكانند. كیم جیم مدیر بخش ایدز سازمان بهداشت جهانى در ژنو با اسف میگوید: ”در پس این آمار، یك بیماری همه گیر با عواقبى فاجعه بار نهفته كه ما هنوز با وجود همه تلاش هایمان موفق به مهارش نشده ایم. در كشور بوتسوانا ظرف ۱۴ سال گذشته، متوسط عمر ۲۵ سال كاهش یافته. به این معنا كه سال ۹۰ میلادى طول عمر متوسط در آنجا ۶۵ سال بود و امروز ۴۰ سال است. هیچ پدیده دیگرى جز ایدز نمیتوانست این چنین تغییراتى در ساختارهاى جمعیتى بدهد.” بوتسوانا تنها یك نمونه در جنوب آفریقاست كه پهنه ایست سخت آلوده به ایدز. تنها ۲۵ میلیون نفر از ۴۰ میلیون مبتلاى ایدز در این منطقه زندگـى میكنند. طبق برآورد سازمان یونیدز ( نهاد مبارزه با ایدز سازمان ملل) تنها امسال در جنوب آفریقا دو میلیون و سیصد هزار نفر در اثر ایدز حان سپرده اند. پیامدهاى اقتصادى و اجتماعى این بیمارى عظیم است و سازمان بهداشت جهانى حتى بیم آن دارد كه بر اثر این تلفات، كل اقتصاد ملى آفریقا از هم بپاشد. نگرانى سازمان یونیدز شامل آسیا و اروپاى میانه نیز هست. در سرزمین هایى چون چین، ویتنام، روسیه و اوكراین آمارهاى ایدز پیوسته رو به افزایش اند. در شرق آسیا تعداد مبتلایان از سال ۲۰۰۲ تا كنون دو برابر شده است. آمار زنان مبتلا به ایدز روز به روز بالاتر میرود. در جنوب آفریقا حدود ۵۰ درصد كسانى كه ایدز دارند، زن هستند كه ۷۶ درصدشان را هم زنان بسیار جوان تشكیل میدهند. كارن استانكى از سازمان یونیدز میگوید: ”شمار زنان مبتلا به ایدز به خاطر تبعیض هاى موجود مدام بیشتر میشود. امكانات آنها درسراسر دنیا براى آموزش، براى كسب درآمد، داشتن ثروت یا انتخاب اینكه با كه بخوابند، تقریبا هیچ است. زنان معمولا فقیر ترین قشر جامعه اند. نیمى از زنان دنیا با كسب روزانه تنها دو دلار زیر حط فقر زندگى میكنند. بنا براین اگر بخواهیم با ایدز مبارزه اى جانانه داشته باشیم، بایست استراتژى خود را روى موقعیت زنان متمركز كنیم.” خانم استانكى مى افزاید كه تنها داشتن اطلاعات كافى نیست. زنان بایست امكان آموزش و شركت در بازار كار را داشته باشند و از سوى دیگر امكان یابند از خشونت مصون بمانند. بودجه اى كه هم اینك در اختیار مبارزه با ایدز است هیچگاه به این میزان نیوده و از سال ۲۰۰۱ تا كنون سه برابر شده و معادل ۴ میلیارد و هفتاد میلیون یوروست. اما این پول هنگفت نیز به تنهایى دردى را دوا نمیكند. چون در پاره اى كشورهاى مبتلا به ایدز ساختار هاى كارآ براى خرج كردن این پول به دلایلى چون مسائل سیاسى یا ناآگاهى ها، وجود ندارند. مشكل بزرگ دیگر نیز مانند گذشته امكان تامین داروهایى است كه پرداخت پول آنها مقدور باشد.”

	زنان و كودكان قربانیان همیشگی ایدز